Aktualności

CHOROBA WRZODOWA ŻOŁĄDKA I DWUNASTNICY

Wrzód trawienny to ubytek błony śluzowej powstały na skutek działania soków trawiennych przy zmniejszonej odporności. Wyróżnia się wrzody ostre – powstające nagle pod wpływem stresów (np. oparzenie ciała) i przewlekłe, powstające samoistnie. Wrzody zwykle umiejscawiają się w błonie śluzowej żołądka i dwunastnicy. Około 10% ludzi przechodzi chorobę wrzodową, przy czym mężczyźni chorują trzykrotnie częściej od kobiet, wrzód dwunastnicy występuje trzykrotnie częściej niż wrzód żołądka. Początek choroby wrzodowej najczęściej dotyczy osób około 20 roku życia. Wrzód dwunastnicy występuje częściej u osób narażonych na stresy, żołądka u osób stosujących używki (tytoń, alkohole).

Dotychczas nie poznano przyczyny powstawania choroby wrzodowej, lecz znane są czynniki i mechanizmy związane z występowaniem tej choroby. Ogólnie można stwierdzić, że choroba wrzodowa powstaje, gdy mechanizmy obronne błony śluzowej nie są w stanie zrównoważyć działania soków trawiennych, może to wystąpić na skutek nadmiernego wydzielania soku żołądkowego, nieprawidłowego uwalniania gastryny, upośledzonej neutralizacji kwaśnej treści, zaburzenia motoryki żołądka i dwunastnicy. Do czynników chroniących błonę śluzową żołądka i dwunastnicy należą: bariera śluzówkowa, prawidłowe ukrwienie błony śluzowej, zasadowa treść soku dwunastniczego, pewne hormony przewodu pokarmowego.

W piśmiennictwie podkreśla się rolę czynników genetycznych w powstawaniu choroby wrzodowej – potomstwo chorych na tę chorobę zapada na nią wielokrotnie częściej. Wielki wpływ na częstość zachorowań ma żywienie, stosowanie używek (kawa, papierosy), stres, leki przeciwzapalne.

Występująca często opinia o roli zakażenia błony śluzowej bakterią Helicobacter pylori nie daje również pełnego wyjaśnienia przyczyn choroby wrzodowej ze względu na powszechność zakażenia tą bakterią, przy jednoczesnym pełnym zdrowiu wielu jej nosicieli. Pewne jest natomiast działanie Helicobacter pylori utrudniające gojenie owrzodzenia już istniejącego – stąd schematy leczenia choroby wrzodowej uwzględniające likwidację tego zakażenia.

Objawy kliniczne choroby wrzodowej mogą być zróżnicowane: od bólu, który jest najczęściej stały, przez zmienne objawy, takie jak lokalizacja bólu, występowanie po posił-kach – wcześniej w chorobie wrzodowej żołądka (1-2 godz.), później w chorobie wrzodowej dwunastnicy (2-4 godz. po posiłku), promieniowanie bólu, jego rytmika i sezonowość – najczęściej wiosna i jesień. Niekiedy choroba wrzodowa przebiega począt-kowo bezobjawowo. Do innych objawów zalicza się wymioty – Przynoszące ulgę w cho-robie wrzodowej żołądka. Innym objawem może być utrata masy ciała oraz anemizacja przy wrzodzie krwawiącym. Powikłaniami choroby wrzodowej są: krwotok z wrzodu, wrzód drążący, przedziurawienie wrzodu, zwężenie odźwiernika.

Chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy rozpoznaje się na podstawie wywiadu i badania fizykalnego oraz gastroduoendoskopowego, które ma znaczenie rozstrzygające, umożliwia również pobranie wycinków ze zmienionej błony śluzowej.

Metody leczenia choroby wrzodowej.

Stwierdzenie zakażenia Helicobacter pylori wymaga tygodniowej kuracji trzema lekami: inhibitorem pompy protonowej (blokującym przepływ jonów wodorowych w kierunku błony śluzowej – omeprazol) i dwoma lekami przeciwbakteryjnymi. Leczenie to może być skuteczne w około 90% przypadków choroby wrzodowej. Brak pozytywnej odpowiedzi na leczenie jest wskazaniem do ponownej oceny endoskopowej i mikroskopowej. Wskazane jest również stosowanie leków osłaniających błonę śluzową. Część z nich ma działanie nieselektywne, a przez to mniej skuteczne – są to kaolin, agar, niektóre polisacharydy i białka. Selektywne leki osłaniające mają powinowactwo do uszkodzonej lub zapalnie zmienionej błony śluzowej – zaliczamy do nich cytrynian potasowo-bizmutawy, który może tworzyć związki bizmutawo-białkowe pokrywające ubytek nabłonka i chroniące przed działaniem kwasu. Niezwykle rzadko stosuje się leczenie chirurgiczne w niepowikłanej chorobie wrzodowej. W przypadkach owrzodzeń niepodatnych na leczenie farmakologiczne wskazane jest wykonanie jednej z metod operacyjnych: całkowite lub częściowe wycięcie żołądka, przecięcie nerwów błędnych odpowiedzialnych za pobudzanie komórek okładzinowych gruczołów właściwych do wydzielania kwasu solnego, plastyka odźwiernika (polegająca na jego poszerzeniu).

Powikłania choroby wrzodowej.

Owrzodzenie na przedniej ścianie żołądka może się przebić przez ścianę żołądka lub dwunastnicy do jamy brzusznej. Wydostający się sok żołądkowy i pokarm wywołują zapalenie otrzewnej, które nieleczone może doprowadzić do śmierci chorego. Jeśli dojdzie do przebicia wrzodu na tylnej ścianie żołądka, miejsce perforacji ulega zamknięciu w wyniku zlepiania się ściany żołądka z blisko sąsiadującymi w tej okolicy innymi narządami. Objawem perforacji jest bardzo silny ból w górnej części brzucha, porównywalny do ukłucia nożem, zaś cały brzuch jest twardy jak deska. Leczenie jest wyłącznie chirurgiczne i polega na otwarciu jamy brzusznej i zeszyciu przedziurawienia. Groźnym powikłaniem jest krwawienie z wrzodu trawiennego, najczęściej umiejscowionego na tylnej ścianie żołądka lub dwunastnicy. Objawia się zwykle wymiotami o wyglądzie fusów od kawy i smolistymi stolcami, ale przy dużym krwotoku wymioty i stolec są krwiste.

W pierwszym etapie podejmuje się typowe leczenie przeciw wrzodowe z eradykacją Helicobacter pylori. Jeśli ta metoda jest nieskuteczna, można zastosować endoskopowe poszerzanie odźwiernika jednak możliwy jest nawrót zwężenia. Leczenie chirurgiczne polega na wycięciu odźwiernika i przyległej do niego części żołądka oraz na przecięciu niektórych gałęzi nerwów błędnych. Celem tej operacji jest uzyskanie dobrego odpływu treści pokarmowej i soków trawiennych z żołądka. Według danych epidemiologicznych wrzód żołądka nie odgrywa znaczącej roli w rozwoju raka żołądka.

ORTODONTA

APARATY WYJMOWANE-stosowane są głównie u małych pacjentów , są samodzielnie wkładane i wyjmowane , najczęściej są stosowane miedzy 4 a 12 rokiem życia ,a wiec przed zakończeniem wymiany zębów mlecznych na stale.Kolorowa akrylowa płytka dopasowana kształtem do zębów oraz elementy druciane (sprężynki ,śruby ,klamry ) potrafi wyleczyć wiele nieprawidłowości zgryzu pod warunkiem ze leczenie rozpoczniemy wcześnie i mały pacjent będzie stosował się do zaleceń lekarza,aparat ruchomy zakładamy zwykle na parę godz w dzień i cala noc ,wizyty kontrolne co m-c pozwalają ocenić skuteczność leczenia .Wcześnie podjęte leczenie aparatem ruchomym bardzo często chroni pacjenta w póżniejszym okresie przed usuwaniem zębów stałych (zdjęcia 1,2,3 )

APARATY STAŁE - pozwalają na leczenie wad znacznie poważniejszych niż aparat ruchomy,aparat składa się z zamków i pierścieni które są przyklejane do zębów na okres leczenia , który zależy od leczonej wady -średnio ok 2 lata .

W zależności od wymagań leczniczych i estetycznych mamy różnego rodzaju aparaty stale:

APARATY STALE METALOWE- (zdjęcia -aparaty metalowe)-składają się z metalowych zamków które służą do umiejscowienia luku który przymocowany jest za pomocą kolorowych ligatur (mogą być przezroczyste) ,na wizyty kontrolne w przypadku aparatów stałych ,niezależnie od ich rodzaju pacjent przychodzi na wizytę co m-c (miedzy 3 a 6 tygodni) w sytuacjach niezależnych od pacjenta przerwa miedzy wizytami może być dłuższa co jednak w efekcie wydłuża czas leczenia aparatem stałym.

APARATY ESTETYCZNE (-CERAMICZNE )

1-PORCELANOWE -kolor zamków komponuje się z odcieniem szkliwa ,powlekany biały drut plus przezroczyste ligatury czynią aparat niewidocznym ,pozwala to leczyć wadę zgryzu pacjentom którym zależy na efekcie niezauważalnym posiadania aparatu na zębach (tu zdjęcie aparat ceramiczny)

2-SZAFIROWE(zdjęcie aparaty szafirowe)-zamki kryształowe -krystalicznie czysty szafir stanowi materiał o doskonalej przezierności ,zamki nie ulegają przebarwieniom (w przypadku kawa ,herbata ) co czyni je bardziej komfortowymi dla wymagajacego pacjenta .

ZAŁOŻENIE APARATU jest zabiegiem całkowicie bezbolesnym trwa około 1-1,5 godziny ,lekarz przykleja zamki ,pierścienie i na kolejnych wizytach dodawane są różne elementy ruchome które potęgują efekt leczenia ,przed założeniem aparatu zęby powinny być wyleczone i usunięty kamień

RETENCJA-ostatnim etapem leczenia który stabilizuje osiągnięte wyniki i utrwala efekt leczenia są aparaty retencyjne

STALE -jest to cienki drut przyklejany na powierzchnie językowe zębów przednich górnych lub dolnych

RUCHOME-akrylowa płytka wyjmowana obejmuje cały łuk zębowy (zdjęcia aparat retencyjny) 

SZYNA RETENCYJNA-jest wykonana z przezroczystego materiału syntetycznego

jest alternatywnym aparatem do płytki retencyjnej ,również utrzymuje wynik leczenia

(zdjęcie szyna retencyjna )

KAŻDY WIEK JEST DOBRY ABY ZADBAĆ O ZDROWY UŚMIECH . PIĘKNY ZDROWY UŚMIECH TO NIE TYLKO ŁADNY WYGLĄD ,TO TAKŻE LEPSZE SAMOPOCZUCIE I WIĘKSZE MOŻLIWOŚCI

ORTODONTA W NASZEJ KLINICE DOBIERZE WŁAŚCIWE ROZWIĄZANIA NAWET DLA NAJBARDZIEJ WYMAGAJĄCYCH PACJENTÓW.

USŁUGI I CENY(w funtach)

KONSULTACJA  60

APARAT STAŁY ZAMKI METALOWE JEDEN ŁUK  800

APARAT STAŁY ZAMKI PORCELANOWE JEDEN ŁUK 1200

APARAT STAŁY ZAMKI KRYSZTAŁOWE JEDEN ŁUK 1500

WIZYTA KONTROLNA Z APARATEM STAŁYM 70-150

APARATY WYJMOWANE 300-500

KONTROLA Z APARATEM RUCHOMYM -50

SZYNA RELAKSACYJNA -300

PŁYTKA RETENCYJNA -200

RETAINER -200